നിറവ്‌

പതുക്കെ മേഘങ്ങള്‍
തുടച്ചെടുത്തു നീ
കൊളുത്തി വെച്ചൊരു
കുരുന്നു താരകം.

പുലരിയില്‍ മഴ
കഴുകി വെച്ചല്ലോ
പടര്‍പ്പു പുല്ലിന്റെ
തളിരിലകളും.

പുതിയ കുപ്പായ-
മുടുപ്പിച്ചേനിളം
തണുത്ത വെയിലിന്റെ
നനുത്ത ചേലയാല്‍.

കരിയിലക്കിളി-
പ്പിറുപിറുപ്പിലൂ-
ടുറഞ്ഞിടുന്നതോ
പ്രപഞ്ച ഗീതകം.

ഇനിയൊഴിക്കല്ലേ
തുളുമ്പിപ്പോകും ഞാ-
നിനി മുറുക്കിയാ-
ലുടഞ്ഞു പോകുമേ..

അത്താഴം

അവള്‍ഫോണില്‍...
ഓഫീസുവിട്ടു വരുമ്പോള്‍
കുറച്ച്‌ ഉരുളക്കിഴങ്ങു വാങ്ങിക്കൂ,
നമുക്കിന്ന്‌ ഒരുമിച്ച്‌
ആ പ്രണയകാലത്തിന്റെ
വാടകകോലായിലാണെന്ന്‌ ഭാവിച്ച്‌
മാവുകുഴച്ച്‌..
പരത്തി ..
വേവിച്ച്‌...
ആലുപ്പൊറാട്ടയുണ്ടാക്കണം.

നിലാവു നോക്കിക്കിടന്ന്‌
ഈ കോണ്‍ക്രീറ്റും വീടിനും
വഴുക്കുന്ന മൂകതയ്‌ക്കുമൊക്കെ
മുമ്പാണെന്നപോലെ
നിങ്ങളൊരുദ്യാഗസ്ഥനും
ഞാനുദ്യാഗസ്ഥയും
ആയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നതുപോലെ
നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍
പിറന്നിട്ടേയില്ലെന്നപോലെ
അവര്‍ വീടുവിട്ടുപോയിട്ടില്ലെന്നപോലെ
ഒറ്റമുറിയുള്ള ഒരുവീടും
ചെറിയൊരാമ്പല്‍ക്കുളവും
അതിന്റെ കരയ്‌ക്കലെ
വെള്ളരിവള്ളികളും
സ്വപ്‌നം കാണണം.

പാകം

അറികയാണു ഞാ-
നിതള്‍ കൊഴിവതും
നിറമെരിവതും
സുഗന്ധമുള്ളില്‍നി-
ന്നകന്നുപോവതും.
നിറങ്ങള്‍ പീലിക
ളടര്‍ന്നു മുണ്‌ഡിതം.
പുറത്തു ദീപങ്ങള്‍
മിഴിയടച്ചതും.
കളിമ്പശീലങ്ങ
ളുറക്കമായതും
ഒഴുക്കുകള്‍ വറ്റി
യമര്‍ന്നുപോയതും.
അകത്തൊരുവിത്തി
ലമര്‍ന്ന സത്തയാ-
യടരുകള്‍ക്കുള്ളി
ലുറക്കമാകുവേന്‍.